Bardzo się cieszę, że tu zaglądasz!
To jest miejsce, w którym opowiadam swoją terapeutyczną historię.
Mam nadzieję, że poczujesz się bezpiecznie w mojej przestrzeni i odnajdziesz w mojej historii coś dla siebie.
Dzielę się swoją osobistą drogą, ponieważ chcę powiedzieć wszystkim tym, którzy doświadczyli w swym życiu traumy, czy różnych form przemocy, że nie jesteście w tym same/sami.
Autorka
Urodziłam się w 1980 roku. Od 8 lat razem z mężem mieszkam w Berlinie. Na co dzień pracuję jako trenerka psów i pomagam ich opiekunom stworzyć satysfakcjonującą i szczęśliwą psio-ludzką relację. Kocham zieleń i ciszę. W wolnych chwilach fotografuję porzucone na ulicy krzesła i daję im drugą szansę, tak jak samej sobie, przez lata spędzone w terapii, dałam szansę na nowe życie, pełne siły, odwagi i samoakceptacji.
Poznaj moją historię →
Książka
"Pożegnanie z ofiarą" to jedyna w swoim rodzaju książka o wychodzeniu z traumy w procesie terapeutycznym, którego siła tkwi w autentycznym dialogu klientki i terapeuty.
To książka, która dotyka trudnych i wstydliwych tematów oraz przełamuje tabu, ale przede wszystkim daje nadzieję i pokazuje, że niezależnie od tego co nas w życiu spotkało, możemy odnaleźć swą własną drogę do szczęścia i spełnienia.
Dziś czuję się kobietą silną, namiętną i spełnioną.
— Aneta Wrzosek
Media
Kafka'15 odc. 330
Jak wyjść z roli ofiary i odzyskać sprawczość? Aneta Wrzosek & Gosia Ohme
Radio Gdańsk
Osobista książka o żegnaniu się z rolą ofiary
Babskie Gadanie
Rozmowa o mojej książce w TV Słupsk
lovelajf.pl
"W czym pomaga psychoterapia?"
Cosmo po polsku
"Terapia dała mi nowe życie"
lovelajf.pl
"Jak wybrać to co zgodne z nami i wyrażać siebie"
Lubimy czytać
"Pożegnanie z ofiarą. Historia mojej terapii"
Blog
Kiedy oswajałam swój mrok, mierziła mnie jeszcze jedna, dość uporczywa kwestia. Otóż łapałam się na tym, że zazdrościłam wielu ludziom, że ich codzienność jest na tyle bezpieczna, że pozwala im przeżywać codzienne, normalne problemy, bez lęku o przeżycie.
Czytaj dalej →
Wiosna 2025, która w moich planach miała przynieść pewnego rodzaju świeżość i odrodzenie, przyniosła coś zupełnie innego: agresywną chemioterapię i całkowite zamknięcie w szpitalnej rzeczywistości.
Czytaj dalej →
Już za moment, 18 czerwca, mija dokładnie rok od mojego przeszczepu szpiku. To dzień, w którym będę z pewnością świętować ten cudny jubileusz, ale zanim to zrobię, chciałabym rzucić okiem wstecz.
Czytaj dalej →